brecht olsa ne derdi?

dehşet hissinin hayranlığa bu kadar yakın durması bazen kafamı çok karıştırıyor. sakinlik zaten tek başına yeterince kafa karıştırıcı. brecht'ten bahsediyorum. dehşet verici sakinliğinden. brecht'in düşmanı da olabilirdik, bu ölçülü öfkenin, ne yapması gerektiğini bilen kelimelerin,
değiliz
tarihin doğru tarafında olmanın dayanılmaz hafifliği

Anladık iyisin,
Ama neye yarıyor iyiliğin.

Seni kimse satın alamaz,
Eve düşen yıldırım da
Satın alınmaz.
Anladık dediğin dedik,
Ama dediğin ne?
Doğrusun, söylersin düşündüğünü,
Ama düşündüğün ne?
Yüreklisin,
Kime karşı?
Akıllısın,
Yararı kime?
Gözetmezsin kendi çıkarını,
Peki gözettiğin kimin ki?
Dostluğuna diyecek yok ya,
Dostların kimler?

Şimdi bizi iyi dinle:
Düşmanımızsın sen bizim
Dikeceğiz seni bir duvarın dibine
Ama madem bir sürü iyi yönün var
Dikeceğiz seni iyi bir duvarın dibine
İyi tüfeklerden çıkan
İyi kurşunlarla vuracağız seni.
Sonra da gömeceğiz
İyi bir kürekle
İyi bir toprağa.